Waarom de avond maar door bleef gaan zal altijd een goed bewaard geheim blijven, maar een consequentie daarvan was wel dat we om 2 uur 's nachts nog in de Doffer zaten te slempen. Op zich geen onaangename plek, ware het niet dat het opeens was omgetoverd in een CDAbolwerk. Ohja. Verkiezingen. Die verkiezingen die volledig langs ons heen waren gegaan omdat we ons bezig hielden met heel andere zaken, maar desondanks kregen we al snel een vermoeden dat het CDA het niet heel slecht gedaan kon hebben, want er werd veel gejoeld en geroepen en gespeecht. Nu ik erover nadenk, misschien is het wel heel erg christelijk om op onchristelijke tijdstippen je goddeloos te gedragen, maar wat weet ik ervan, CDA en ik zijn geen vrienden.

Althans, dat DACHT ik. Want wat gebeurde er toen, lieve mensen? Het volgende:

Een meneer passeerde ons tafeltje, hij kwam net van het toilet. Daniel riep zoiets als "Whooooo CDA!!" want Daniel was in een gezellige bui. De meneer zei: "Ja, dat klopt!" Ik keek de meneer aan en hoorde luid een muntje vallen... "Wacht eens even!" riep ik, "u bent niet alleen van het CDA, u bent ook nog eens de LIJSTTREKKER!". De man glom van oor tot oor dat ik hem herkend had en ik ging snel met hem op de foto, want ik was ook in een gezellige bui.



Ik hoor u nu wel denken, die 10e, die spoort niet, OF ze is heel goed in het onthouden van gezichten, OF ze is stiekum toch wel heel erg fan van het CDA. Alleen dat eerste is waar, maar niet eens relevant, want kijk maar hoe mijn buurman mij al de hele week geïndoctrineerd heeft: