Waarom de avond maar door bleef gaan zal altijd een goed bewaard geheim blijven, maar een consequentie daarvan was wel dat we om 2 uur 's nachts nog in de Doffer zaten te slempen. Op zich geen onaangename plek, ware het niet dat het opeens was omgetoverd in een CDAbolwerk. Ohja. Verkiezingen. Die verkiezingen die volledig langs ons heen waren gegaan omdat we ons bezig hielden met heel andere zaken, maar desondanks kregen we al snel een vermoeden dat het CDA het niet heel slecht gedaan kon hebben, want er werd veel gejoeld en geroepen en gespeecht. Nu ik erover nadenk, misschien is het wel heel erg christelijk om op onchristelijke tijdstippen je goddeloos te gedragen, maar wat weet ik ervan, CDA en ik zijn geen vrienden.

Althans, dat DACHT ik. Want wat gebeurde er toen, lieve mensen? Het volgende:

Een meneer passeerde ons tafeltje, hij kwam net van het toilet. Daniel riep zoiets als "Whooooo CDA!!" want Daniel was in een gezellige bui. De meneer zei: "Ja, dat klopt!" Ik keek de meneer aan en hoorde luid een muntje vallen... "Wacht eens even!" riep ik, "u bent niet alleen van het CDA, u bent ook nog eens de LIJSTTREKKER!". De man glom van oor tot oor dat ik hem herkend had en ik ging snel met hem op de foto, want ik was ook in een gezellige bui.



Ik hoor u nu wel denken, die 10e, die spoort niet, OF ze is heel goed in het onthouden van gezichten, OF ze is stiekum toch wel heel erg fan van het CDA. Alleen dat eerste is waar, maar niet eens relevant, want kijk maar hoe mijn buurman mij al de hele week geïndoctrineerd heeft:

Vervolg op deel 1.

Na een gezellige brainstorm in café De Jaren, kwamen we tot een idee voor een persfoto. Het moest een gedeelte van de groep worden, samen met een redelijk bizar beest. Dat ze dan net, na een bloederig gevecht, gevangen hadden. En op het punt staan mee te nemen voor allerhande onethische experimenten. Of zoiets.

Hoe dan ook, er moest een hoop geregeld worden, locatie, spelers, kostuums die aan flarden mochten, fotograaf, grime, broodjes kaas en misschien wel het belangrijkste: EEN GROOT, OPGEZET BEEST.

Met veel dank aan Madeleine Wegkamp, een grootheid binnen de PR-, publiciteit- en zoals nu bleek ook productiewereld, kwam alles, incluis de gehuurde leeuw na wat Photoshopwerk, op zijn pootjes terecht. Zie hier de making of:



De foto is geschoten door de uiterst getalenteerde en vriendelijke Merlijn Doomernik.

Even los van het feit dat het gewoon heel aangenaam is om wat dagen met familie (en witte wijn) door te brengen, en de locatie is ook meer dan prima, want lekker bed, lekker zwembad met kickass buitenwildwaterbaan, het is toch wel gewoon Center Parcs.

Of, zoals @wilbertleering al zei "de eemhof, het ha ha wee onder de familieparken... ".

Treffend. (Waarbij "ha ha wee" voor Heerhugowaard staat, de zogenaamde twijfelachtige "roots" van zowel @wilberleering als ik).

Hieronder een beeldimpressie van een gemiddelde avond in De Eemhof. Oftewel: Dikke Fun.

We gingen naar een film, Joost, Ruben en ik. We gingen naar Percy Jackson om precies te zijn. Want we dachten een goede recensie gelezen te hebben. Of er iets goeds over gehoord te hebben. Of zoiets. Maar oei, dat was dus een Hele Slechte Film. Zelfs Uma T. kon het niet meer redden:

Ga maar snel luisteren!

Op internet kwam ik deze tegen:



en reageerde daar zo op:

Ik weet nu niet precies wat ik wel of niet mag schrijven over vandaag, aangezien we opeens besloten dat het geheim moest blijven, dus ik ga nu op het randje van de mogelijkheden balanceren met onderstaande:

Het was een lange dag.
Er was een semi-professionele grimeur aanwezig die in zijn hemd de sterren uit de lucht grimeerde.
Er was een fotograaf.
Er was een lekkere lunch.
Er was een niet nader te noemen roofdier aanwezig (negeer de titel even).
Er was niet zo heel erg lekker avondeten.
Er was een improvoorstelling.
Het was een lange avond.
Er was wat wijn.

Nu ja.

Er zijn wat plaatjes die wel mogen:

Vandaag is er een feestje ten burele RuSt, want Ruben heeft vandaag zijn 1000e tekening online gezet. Hup, ga hem vlug feliciteren!

Ik durf het bijna niet te zeggen, want het ziet er nog steeds niet al te best uit, maar: er zit progressie in! Verrassend veel pasjes wist ik nog te reconstrueren van de vorige keer en ik kreeg mijn voorlopige plek i.v.m. de voorstelling toegewezen: helemaal achteraan (jeuj). Hoe dan ook, ik sta er niet meer onverdeeld negatief tegenover, balletles.

Note to self: kniebeschermers kopen.

Lees meer: Les 1 | Les 2

Voor het eerst in mijn leven heb ik dingen gekocht via eBay, en het was een bijzondere ervaring. Door middel van het veilingsysteem kun je bieden op zogenaamde objecten, in mijn geval natuurlijk JURKEN.

Heb je eenmaal een jurk van je gading gevonden, dan is het zaak op het JUISTE moment een zo laag mogelijk bedrag te bieden. Ik kwam er al snel achter dat dat nog makkelijker gaat als je de eBay app installeert die je dan enkele minuten voor het eindigen van de veiling nog even aanzet tot het plaatsen van biedingen (en je dus niet 3 dagen lang samen met Anonieme Bieder tegen elkaar op loopt te bieden voor diezelfde, gave, vintage dress, size 12 (wat dan Engels is voor maat 40, maar dat hoeft niemand te weten)).

Hoe dan ook, deze twee jurken zijn middels dit enigszins ingewikkelde proces in mijn bezit gekomen: